رادیو
مک لوهان معتقد بود رادیو در امتداد سیستم عصبی انسان است و توان شنیدن را ارتقا میدهد. این جعبه قادر است اثری وافر در ناخودآگاه انسان داشته و به طور اعجابانگیزی گوشه و کنارهای فراموش شده و از یاد رفتهی روان انسان را تحریک کند. یکی از قابلیتهای رادیو این است که به طور خاصی با اولین وسیله تماس انسانی یعنی زبان محاوره ملی رابطه مستقیم دارد و ترکیب این دو فناوری یعنی زبان مادری و رادیو از تمامی فناوریهای انسانی قدرتمندتر و متنفذتر است و میتواند شکلهای تازهتر و خارقالعادهتری از تجربیات انسانی را بروز دهد. در عین حال، رادیو با شنونده رابطه خصوصی و فردی برقرار میکند و برای تصویرسازی از تخیل مخاطب استفاده میکند. به همین دلیل تصویر شکل گرفته در ناخودآگاه مخاطب نقش میبندد و حک میشود، بنابراین از این منظر تاثیرگذاری تبلیغات رادیویی با هیچ رسانه دیگری قابل مقایسه نیست.
رادیو تنها وسیله ارتباط جمعی است که فقط یکی از حواس انسان یعنی شنوایی را درگیر میکند و استفاده از آن مانع فعالیتهای دیگر انسانی نمیشود و به همین دلیل بیشتر از سایر وسایل ارتباط جمعی میتواند استفاده شود. در حین رانندگی که امکان استفاده از هیچ وسیله دیگری میسر نیست و حتی استفاده از تلفن همراه تخلف محسوب میشود، گوش دادن به رادیو مشکلی بوجود نمیآورد و این امتیاز منحصر به فرد رادیو است. در عین حال در هنگام مطالعه، و انجام فعالیتهای مختلف نیز، رادیو میتواند مورد استفاده قرار گیرد و مزاحمتی ایجاد نکند.
قطعهی آغازین یک برنامه رادیویی را بشنوید:
