کتاب «بحران روایت» (The Crisis of Narration) نوشتهی بیونگ-چول هان فیلسوف کرهای-آلمانی که در سال ۲۰۲۴ منتشر شده، اثری فلسفی و انتقادی دربارهی تغییرات عمیق در شیوهی روایتگری انسان معاصر است.

نگاهی به کتاب بجران روایت
هان در این کتاب به بررسی این مسئله میپردازد که چگونه در عصر دیجیتال، روایتها جای خود را به دادهها، اطلاعات سطحی و لحظهای دادهاند و این موضوع چه پیامدهایی برای هویت، حافظه، جامعه و فرهنگ دارد.
ایده اصلی کتاب مرا به یاد مقالهی درخشان قصهگو از والتربنیامین در ارغنون انداخت که معتقد بود دادهها و اطلاعات جای روایتها را گرفته و مهارت قصهگویی در دورهی مدرن رو به زوال است.
💠 در ادامه، نکات مهم روایت نویسنده در این کتاب به اجمال آمده است:
▪️ او معتقد است که انسان مدرن به جای روایت کردن، صرفاً «پست» (استوری) میکند. در گذشته، روایتها ابزار اصلی فهم جهان و ساخت هویت بودند. اما در دنیای امروز، روایتها به واسطهی سلطهی دادهها، الگوریتمها و شبکههای اجتماعی، دچار افول شدهاند.
▪️ روایت به تأمل، سکوت و زمان نیاز دارد؛ اما جهان دیجیتال بر مدار سرعت و شتاب میچرخد، بنابراین تجربهها دیگر مجال تبدیل شدن به روایتها را پیدا نمیکنند.
▪️ در دنیای روایت، حافظه اهمیت داشت. اما در عصر دادهها، حافظه جای خود را به «آرشیو» داده است. فراموشی نیز که زمانی جزئی از فرایند معنا بود مطلوب نظام دیجیتال نیست.
▪️روایت به انسان کمک میکند تا هویتی منسجم برای خود بسازد. اما فرد دنیای دیجیتال دائماً در حال بازنماییهای تکهتکه از خود است. این بازنماییهای پیدرپی و ناموزون به بحران هویت منجر میشود.
▪️ روایتها با معانی عمیق انسانی عجین بودهاند اما اطلاعات دنیای دیجیتال به سطحینگری و مصرفگرایی دامن میزند.
▪️ هان در پایان بر این باور است که برای نجات معنای زندگی، باید به روایتگری بازگردیم و دوباره به خود مجال تفسیر، معنا، و گفتوگو با گذشته و دیگری را بدهیم.
💠 کتاب بحران روایت را انتشارات میردشتی با ترجمهی کوروش غنیمون منتشر کرده است. این کتاب به علاقمندان حوزهی داستانپردازی برند کمک میکند تا به درکی عمیقتر از فلسفهی روایت و روایتگری و تغییرات آن در دورهی معاصر برسند.





